Ευριπίδης, Ελένη, στιχ. 711-715 (άγγελος προς Ελένη)

Δυσκολονόητος ο θεός κόρη μου· ολοένα αλλάζει. Εδώ κι εκεί, πότε ψηλά πότε βαθιά, οδηγεί τα πάντα· ο ένας δυστυχεί, ο άλλος όχι, αλλά και πάλι χάνεται, δεν έχει πάντα η τύχη σιγουριά
ὦ θυγάτερ, ὁ θεός ὡς ἔφυ τι ποικίλον καί δυστέκμαρτον. εὖ δέ πως πάντα στρέφει ἐκεῖσε κἀκεῖσ᾿ ἀναφέρων· ὅ μέν πονεῖ, ὅ δ᾿ οὐ ποιήσας αὖθις ὄλλυται κακῶς, βέβαιον οὐδέν τῆς ἀεί τύχης ἔχων

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ. 1151-1157 (χορός)

Άμυαλοι είναι όσοι επιζητούν τη δόξα με τις λόγχες και με τα δυνατά πολεμικά δόρατα, λογαριάζοντας αστόχαστα πως μ᾿ αυτό τον τρόπο θα πάψουν οι συμφορές των ανθρώπων· γιατί αν προσπαθήσεις να διεκδικήσεις το δίκιο σου με το αίμα, η διαμάχες δε θα λείψουν από τους ανθρώπους
ἄφρονες ὅσοι τάς ἀρετάς πολέμῳ λόγχαισί τ᾿ ἀλκαίου δορός κτᾶσθε, πόνους ἀμαθῶν θνατῶν καταπαυόμενοι· εἰ γάρ ἄμιλλα κρίνει νιν αἵματος, οὔποτ᾿ ἔρις λείψει κατ᾿ ἀνθρώπων πόλεις

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ. 296-297 (Ελένη)

Όταν μια γυναίκα είναι με άντρα που δε θέλει, δε σέβεται καθόλου τον εαυτό της
ἀλλ᾿ ὅταν πόσις πικρός ξυνῇ γυναικί, καί τό σῶμ᾿ ἐστιν πικρόν

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.1137-1143 & 1148-1150 (Χορός)

Τι είναι θεός τι μη θεός και τι ανάμεσά τους; Ποιος από τους ανθρώπους θα πει πως το βρήκε μελετώντας τα πάντα για μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού το βλέπει , εδώ κι εκεί οι γνώμες των θεών πηδούν, και πάλι αντίθετα γυρνάνε αλόγιστα κι ανέλπιστα;
...στους ανθρώπους τίποτα δεν είναι σίγουρο· στα λόγια των θεών βρήκα την αλήθεια
ὅ,τι θεός ἤ μή θεός ἤ τό μέσον, τίς φησ᾿ ἐρευνήσας βροτῶν μακροτάτου πέρας εὑρεῖν ὅς τά θεῶν ἐσορᾶ δεῦρο καί αὖθις ἐκεῖσε καί πάλιν ἀντιλόγοις πηδῶντ᾿ ἀνελπίστοις τύχαις;....
οὐδ᾿ ἔχω τί τό σαφές ἔτι ποτ᾿ ἐν βροτοῖς· τό τῶν θεῶν ἔπος ἀλαθές ηὗρον

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.417-419 (Μενέλαος)

Όταν κάποιος είναι ευτυχισμένος και κακοπάθει, αισθάνεται πικρότερη τη δυστυχία απ᾿ αυτόν που τη γνωρίζει από παλιά
ὅταν δ᾿ ἀνήρ πράξῃ κακῶς ὑψηλός, εἰς ἀηθίαν πίπτει κακίω τοῦ πάλαι δυσδαίμονος

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.27 (Ελένη)

...την ομορφιά μου, αν θεωρείται ομορφιά ό,τι σου φέρνει δυστυχία
τοὐμόν δέ κάλλος, εἰ καλόν τό δυστυχές

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.1030-1031 (χορός)

Κανείς ποτέ δεν ευτύχησε κάνοντας αδικίες, στο δίκαιο βρίσκεται η σωτηρία
οὐδείς ποτ᾿ εὐτύχησεν ἔκδικος γεγώς, ἐν τῷ δικαίῳ δ᾿ ἐλπίδες σωτηρίας

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.252-253 (χορός)

Είναι προς το συμφέρον σου να υπομένεις τα βάσανα της ζωής
σύμφορον δέ σοι ὡς ῥᾷστα τἀναγκαῖα τοῦ βίου φέρειν

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.271-272 (Ελένη)

Κι αυτό είναι το χειρότερο, να σου προσάπτουν πράγματα κακά που δεν έχεις κάνει
καί τοῦτο μεῖζον... κακόν, ὅστις τά μή προσόντα κέκτηται κακά

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.942-943 (Ελένη)

Η πιο μεγάλη δόξα για τα παιδιά είναι να θέλουν να μοιάσουν στους καλούς γονείς κάλλιστον ὅστις ἐκ πατρός χρηστοῦ γεγώς ἐς ταὐτόν ἦλθε τοῖς τεκοῦσι τούς τρόπους

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΕΛΕΝΗ, στιχ.811 (Ελένη)

Δεν είναι γνώρισμα του σοφού ανθρώπου το να επιζητά το ακατόρθωτο
τό τολμᾶν δ᾿ ἀδύνατ᾿ ἀνδρός οὐ σοφοῦ

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΕΛΕΝΗ, στιχ.903-908 (Ελένη)

[caption id="attachment_91" align="alignleft" width="148" caption="Ευριπίδης"][/caption] Γιατί ο θεός μισεί τη βία, προστάζει δε ν' αποκτούν όλοι με δίκαιο τρόπο και χωρίς αρπαγές τα αγαθά τους. Δεν πρέπει να επιθυμεί, λοιπόν, κανείς άδικα πλούτη. Γιατί ο ουρανός και η γη είναι για όλους τους ανθρώπους, και πρέπει ο καθένας μες στο σπίτι του να συγκεντρώνει τα καλά και μην αρπάζει με τη βία την ξένη περιουσία.
μισεῖ γάρ ὁ θεός τήν βίαν, τά κτητά δέ κτᾶσθαι κελεύει πάντας οὐκ ἐς ἁρπαγάς. ἐατέος δ᾿ ὁ πλοῦτος ἄδικος τις ὤν. κοινός γάρ ἐστιν οὐρανός πᾶσιν βροτοῖς καί γαῖ', ἐν ᾗ χρή δώματ' ἀναπληρουμένους τἀαλλότρια μή σχεῖν μηδ᾿ ἀφαιρεῖσθαι βίᾳ.[ἡμᾶς δέ μακαρίως μέν, ἀθλίως δ᾿ ἐμοί]