Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 18

και οι μεν ισχυροί έχουν τη δυνατότητα να αδικούν όποιους θέλουν χωρίς να φοβούνται ότι θα πάθουν κάτι κακό, ενώ οι ανίσχυροι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτούς που τους αδικούν, ούτε μπορούν να υπερισχύσουν των αδικουμένων, όταν οι ίδιοι θέλουν να αδικούν
καὶ τοῖς μὲν ἰσχυροῖς ἐγχωρεῖ μηδὲν αὐτοῖς πάσχουσιν, οὓς ἂν βουληθῶσιν, ὑβρίζειν, τοῖς δὲ ἀσθενέσιν οὐκ ἔστιν οὔτε ὑβριζομένοις ἀμύνεσθαι τοὺς ὑπάρξαντας οὔτε ὑβρίζειν βουλομένοις περιγίγνεσθαι τῶν ἀδικουμένων

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 17

και οι μεν νέοι θεωρούνται άξιοι συγχωρήσεως από τους μεγαλύτερους, ενώ τους ηλικιωμένους που πέφτουν στα ίδια με τους νέους σφάλματα τους κατηγορούν και οι γέροι και οι νέοι
καὶ οἱ μὲν νέοι συγγνώμης ἀξιοῦνται τυγχάνειν παρὰ τῶν πρεσβυτέρων, τοῖς δὲ πρεσβυτέροις ἐξαμαρτάνουσιν ὁμοίως ἐπιτιμῶσιν ἀμφότεροι

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 17

οι μεν πλούσιοι με τα χρήματά τους  εξαγοράζουν τους δικαστικούς αγώνες, ενώ οι φτωχοί αναγκάζονται να είναι φρόνιμοι εξαιτίας της φτώχεια τους
οἱ μὲν γὰρ πλούσιοι τοῖς χρήμασιν ἐξωνοῦνται τοὺς κινδύνους, οἱ δὲ πένητες ὑπὸ τῆς παρούσης ἀπορίας σωφρονεῖν ἀναγκάζονται

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 16

Δεν είναι λογικό να φέρονται αλαζονικά οι φτωχοί κι αυτοί που στερούνται τα πάντα, αλλά εκείνοι που έχουν πολύ περισσότερα από όσα τους χρειάζονται· ούτε οι αδύνατοι σωματικά, αλλά εκείνοι που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις σωματικές τους δυνάμεις, ούτε εκείνοι οι οποίοι έχουν πλέον γεράσει, αλλά εκείνοι οι οποίοι είναι ακόμη νέοι και με νεανικά μυαλά
οὐ γὰρ <τοὺς> πενομένους καὶ λίαν ἀπόρως διακειμένους ὑβρίζειν εἰκός, ἀλλὰ τοὺς πολλῷ πλείω τῶν ἀναγκαίων κεκτημένους· οὐδὲ τοὺς ἀδυνάτους τοῖς σώμασιν ὄντας, ἀλλὰ τοὺς μάλιστα πιστεύοντας ταῖς αὑτῶν ῥώμαις· οὐδὲ τοὺς ἤδη προβεβηκότας τῇ ἡλικίᾳ, ἀλλὰ τοὺς ἔτι νέους καὶ νέαις ταῖς διανοίαις χρωμένους.

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 10

όλοι όσοι έχουν κάποιο δυστύχημα αυτό ζητούν και ερευνούν, πώς δηλαδή θα υποφέρουν το δυστύχημά τους με όσο το δυνατόν λιγότερη λύπη
πάντας τοὺς ἔχοντάς τι δυστύχημα τοῦτο ζητεῖν καὶ τοῦτο φιλοσοφεῖν, ὅπως ὡς ἀλυπότατα μεταχειριοῦνται τὸ συμβεβηκὸς πάθος

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 3

τα σωματικά ελαττώματα θεραπεύονται μέχρις ενός σημείου με τα προτερήματα της ψυχής
τὰ τοῦ σώματος δυστυχήματα τοῖς τῆς ψυχῆς ἐπιτηδεύμασιν ἰᾶσθαι

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 2

εκείνος που φθονεί, όσους οι άλλοι λυπούνται, από ποίαν κακία νομίζετε ότι ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να απέχει; 
ὅστις τούτοις φθονεῖ οὓς οἱ ἄλλοι ἐλεοῦσι, τίνος ἂν ὑμῖν ὁ τοιοῦτος ἀποσχέσθαι δοκεῖ πονηρίας;