Σοφοκλής, Αντιγόνη, στιχ. 1023-1028 (Τειρεσίας)

Είναι συνηθισμένο σε όλους τους ανθρώπους να κάνουν λάθη· όταν, όμως, κάποιος κάνει λάθος, δεν είναι άμυαλος ή δυστυχής αυτός που διορθώνει το λάθος και δεν πεισμώνει· η ισχυρογνωμοσύνη πληρώνεται  

᾿Ανθρώποισι γὰρ τοῖς πᾶσι κοινόν ἐστι τοὐξαμαρτάνειν·  ἐπεὶ δ' ἁμάρτῃ, κεῖνος οὐκέτ' ἔστ' ἀνὴρ ἄβουλος οὐδ' ἄνολβος, ὅστις ἐς κακὸν πεσὼν ἀκῆται μηδ' ἀκίνητος πέλῃ· αὐθαδία τοι σκαιότητ' ὀφλισκάνει

Σοφοκλής, Αντιγόνη, στιχ. 471-476 (Κρέοντας)

Αλλλά μάθε και πως τα πιο σκληρά φρονήματα συντρίβονται, και πολλές φορές θα δεις και το πιο σκληρό σίδερο, όταν πυρακτωθεί στη φωτιά να σπάει και να ραγίζει. Γνωρίζω πως με μικρό χαλινάρι δαμάζονται τα ατίθασα άλογα
Ἀλλ᾿ ἴσθι τοι τά σκλήρ᾿ ἄγαν φρονήματα πίπτειν μάλιστα, καί τόν ἐγκρατέστατον σίδηρον ὀπτόν ἐκ πυρός περισκελῆ θραυσθέντα καί ῥαγέντα πλεῖστ᾿ ἄν εἰσίδοις. Σμικρῷ χαλινῷ δ᾿ οἶδα τούς θυμουμένους ἵππους καταρτυθέντας

Ηρόδοτος, Ιστορία 3 (Θάλεια) παρ.53 (κόρη Περίανδρου)

Το πείσμα δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν. Μην προσπαθείς να διορθώσεις το ένα κακό με άλλο
φιλοτιμίη κτῆμα σκαιόν· μή τῷ κακῷ τό κακόν ἰῶ