Σοφοκλής, Οιδίπους επί Κολωνώ, στιχ. 1192-1194 (Αντιγόνη)

Κι άλλα παιδιά κακά και σε άλλους γονείς υπάρχουν, όπως και μεγάλος θυμός, αλλά ημερεύει η ψυχή τους (των γονιών) όταν ακούν τις συμβουλές φίλων
῎Αλλαι γονεῦσι χἀτέροις γοναὶ κακαὶ καὶ θυμὸς ὀξύς, ἀλλὰ νουθετούμενοι φίλων ἐπῳδαῖς ἐξεπᾴδονται φύσιν

Σοφοκλής, Οιδίπους επί Κολωνώ, στιχ. 508-509 (Ισμήνη)

Γιατί για τους γονείς, ακόμη κι αν κανείς κοπιάζει, ας μη θυμάται τους κόπους που έχει κάνει
τοῖς τεκοῦσι γὰρ οὐδ' εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν

Σοφοκλής, Αντιγόνη, στιχ. 638-640 (Κρέοντας)

Όποιος γεννά άχρηστα παιδιά τι άλλο θα μπορούσες να του πεις παρά πως έκανε βάσανα γι' αυτόν και γέλωτα για τους εχθρούς του;
Ὅστις δ᾿ ἀνωφέλητα φιτύει τέκνα, τί τόνδ᾿ ἄν εἴποις ἄλλο πλήν αὑτῷ πόνους φῦσαι, πολλοῖν δέ τοῖσιν ἐχθροῖσιν γέλων;

ευριπίδης, Ανδρομάχη, στιχ. 418-420 (Ανδρομάχη)

Για όλους τους ανθρώπους τα παιδιά είναι ζωή· όποιος δεν έχει παιδιά με μέμφεται και ίσως να νιώθει λιγότερο πόνο, αλλά "ευτυχεί" όντας δυστυχισμένος
πᾶσι δ᾿ ἀνθρώποις ἄρ᾿ ἦν ψυχήν τέκν᾿· ὅστις δ᾿ αὔτ᾿ ἄπειρος ὤν ψέγει, ἧσσον μέν ἀλγεῖ, δυστυχῶν δ᾿ εὐδαιμονεῖ

Ευριπίδης, Ίων, στιχ. 485-491 (χορός)

Για μένα από τα πλούτη και τα βασιλικά παλάτια θα ήταν προτιμότερο να ανατρέφω φρόνιμα παιδιά. Αποστρέφομαι τη ζωή χωρίς παιδιά, και μέμφομαι αυτόν που σκέφτεται το αντίθετο· μακάρι να μεγαλώνω καλά παιδιά κι ας είχα πενιχρό εισόδημα
ἐμοί μέν πλούτου τε πάρος βασιλικῶν τ᾿ εἶεν θαλάμων τροφαί κήδειοι κεδνῶν γε τέκνων. τόν ἄπαιδα δ᾿ ἀποστυγῶ βίον, ᾧ τε δοκεῖ ψέγω· μετά δέ κτεάνων μετρίων βιοτᾶς εὔπαιδος ἐχοίμαν

Ευριπίδης, Ορέστης, στιχ. 542-543 (χορός)

Αξιοζήλευτος όποιος ευτύχησε να έχει παιδιά και δεν του έδωσαν μεγάλες συμφορές
ζηλωτός ὅστις εὐτύχησεν ἐς τέκνα καί μή ᾿πισήμους συμφοράς ἐκτήσατο

Ευριπίδης, Ηρακλής Μαινόμενος, στιχ. 633-636 (Ηρακλής)

Σ᾿ αυτά οι άνθρωποι είναι ίδιοι· και οι σπουδαίοι και οι τιποτένιοι αγαπούν τα παιδιά τους· στο χρήμα διαφέρουν· άλλοι έχουν και άλλοι δεν έχουν· όλοι, όμως, οι άνθρωποι αγαπούν τα παιδιά τους
πάντα τἀνθρώπων ἴσα· φιλοῦσι παῖδας οἵ τ᾿ ἀμείνονες βροτῶν οἵ τ᾿ οὐδέν ὄντες· χρήμασι δέ διάφοροι· ἔχουσιν, οἵ δ᾿ οὔ· πᾶν δέ φιλότεκνον γένος

Αισχύλος, Ικέτιδες, στιχ. 698 (χορός)

Γιατί πρέπει να έχουμε σεβασμό προς τους γονείς μας
τὸ γὰρ τεκόντων σέβας

Αισχύλος, Ικέτιδες, στιχ. 420-423 (χορός)

Να ξέρεις, το σπίτι σου και τα παιδιά σου, ό,τι κι αν πράξεις, κάποια στιγμή με όμοιο τρόπο τιμωρούμενα θα το ξεπληρώσουν
ἴσθι γάρ• παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερ' ἂν κτίσῃς, μένει δορὶ τίνειν ὁμοΐαν θέμιν.

Σοφοκλής, Τραχίνιαι, στιχ. 1178 (Ηρακλής)

Τον καλύτερο νόμο βρήκε αυτός που υπακούει τον πατέρα του
νόμον κάλλιστον ἐξευρόντα, πειθαρχεῖν πατρί.

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 770-771 (Κλυταιμνήστρα)

Φοβερό πράγμα η μητρότητα· ακόμα κι αν η μάνα βασανίζεται από τα παιδιά, δεν τους κρατά κακία
δεινόν τό τίκτειν ἐστίν· οὐδέ γάρ κακῶς πάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 240-243 (Ηλέκτρα)

Μήτε, αν κάτι καλό μου τύχει στη ζωή, θα ξενοιάζω ήσυχη με παραπεταμένους τους γονείς και με σπασμένα τα φτερά των πολύ δυνατών μου θρήνων
μήτ', εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ, ξυνναίοιμ' εὔκηλος, γονέων ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας ὀξυτόνων γόων.

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 144-145 (Ηλέκτρα)

Μωρός είναι όποιος ξεχνά τους γονείς που έφυγαν με φρικτό τρόπο
Νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται•

Αισχύλος, Ευμενίδες, στιχ. 269-272 (χορός)

όποιος άλλος από τους ανθρώπους ή στο θεό ή σε κάποιον ξένο ή στους γονείς του αμάρτησε, να τιμωρείται αντάξια
τις ἄλλος ἤλιτεν βροτῶν ἤ θεόν ἤ ξένον τιν᾿ ἀσεβῶν ἤ τοκέας φίλους, ἔχονθ᾿ ἕκαστον τῆς δίκης ἐπάξια

Αισχύλος, Αγαμέμνων, στιχ. 738-739 (χορός)

η τύχη δίνει καλά παιδιά στα δίκαια σπίτια
οἴκων γάρ εὐθυδίκων καλλίπαις πότμος ἀεί

Αισχύλος, ΚΑΡΕΣ ή ΕΥΡΩΠΗ (απόσπασμα, στιχ.14)

Το να μην είσαι κοντά στους δικούς σου δεν τους δίνει καμία χαρά
τό μή παρόν τε τέρψιν οὐκ ἔχει φίλοις

Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμώτης, στιχ.17 (Ήφαιστος)

γιατί βαρύ 'ναι ν' αψηφείς τα λόγια του πατέρα
ἐξωριάζειν γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.942-943 (Ελένη)

Η πιο μεγάλη δόξα για τα παιδιά είναι να θέλουν να μοιάσουν στους καλούς γονείς κάλλιστον ὅστις ἐκ πατρός χρηστοῦ γεγώς ἐς ταὐτόν ἦλθε τοῖς τεκοῦσι τούς τρόπους

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.361-364 (Θησέας)

Δυστυχισμένος είναι όποιος δεν ξεπληρώνει στους γονείς του το καλό που έχουν κάνει γι' αυτόν. Γιατί το ίδιο θα πάρεις από τα παιδιά σου απ' αυτό που θα κάνεις στους γονείς σου
τοῖς τεκοῦσι γάρ δύστηνος ὅστις μή ἀντιδουλεύει τέκνων -κάλλιστον ἔρανον. δούς γάρ ἀντιλάζυται παίδων παρ' αὑτοῦ τοιάδ᾿ ἄν τοκεῦσι δῷ