Γοργίας, Υπέρ Παλαμήδους απολογία, 34

Γιατί για όλα οι αγαθοί άντρες δίνουν μεγάλη προσοχή μήπως σφάλλουν, και περισσότερο σε ζητήματα όπου μπορεί να προκύψει ανήκεστη βλάβη παρά όταν η βλάβη επανορθώνεται· επειδή αυτά μπορούν να γίνουν δυνατά με την προνοητικότητα, δεν θεραπεύονυαι, όμως, με τη μετάνοια
ἅπαντα γὰρ τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσι μεγάλης εὐλαβείας ἁμαρτάνειν, τὰ δὲ ἀνήκεστα τῶν ἀκεστῶν ἔτι μᾶλλον· ταῦτα γὰρ προνοήσασι μὲν δυνατά, μετανοήσασι δὲ ἀνίατα

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 17

και οι μεν νέοι θεωρούνται άξιοι συγχωρήσεως από τους μεγαλύτερους, ενώ τους ηλικιωμένους που πέφτουν στα ίδια με τους νέους σφάλματα τους κατηγορούν και οι γέροι και οι νέοι
καὶ οἱ μὲν νέοι συγγνώμης ἀξιοῦνται τυγχάνειν παρὰ τῶν πρεσβυτέρων, τοῖς δὲ πρεσβυτέροις ἐξαμαρτάνουσιν ὁμοίως ἐπιτιμῶσιν ἀμφότεροι

Σοφοκλής, Αντιγόνη, στιχ. 1023-1028 (Τειρεσίας)

Είναι συνηθισμένο σε όλους τους ανθρώπους να κάνουν λάθη· όταν, όμως, κάποιος κάνει λάθος, δεν είναι άμυαλος ή δυστυχής αυτός που διορθώνει το λάθος και δεν πεισμώνει· η ισχυρογνωμοσύνη πληρώνεται  

᾿Ανθρώποισι γὰρ τοῖς πᾶσι κοινόν ἐστι τοὐξαμαρτάνειν·  ἐπεὶ δ' ἁμάρτῃ, κεῖνος οὐκέτ' ἔστ' ἀνὴρ ἄβουλος οὐδ' ἄνολβος, ὅστις ἐς κακὸν πεσὼν ἀκῆται μηδ' ἀκίνητος πέλῃ· αὐθαδία τοι σκαιότητ' ὀφλισκάνει

Σοφοκλής, Τραχίνιαι, στιχ. 723-728 (Χορός-Δηιάνειρα)

ΧΟ. Πρέπει να φοβάται κανείς τις κακές πράξεις,
αλλά μέχρι να ολοκληρωθούν δεν πρέπει να χάνει κάθε ελπίδα
ΔΗ. Δεν είναι δυνατόν, όταν κάποιος δεν παίρνει συνετές αποφάσεις,
να δώσει θάρρος η ελπίδα
ΧΟ. Αλλά γι’ αυτούς που σφάλλουν ακούσια
αρμόζει ήρεμος θυμός, το ίδιο πρέπει και σε σένα
ΧΟ. Ταρβεῖν μὲν ἔργα δείν' ἀναγκαίως ἔχει,
τὴν δ' ἐλπίδ' οὐ χρὴ τῆς τύχης κρίνειν πάρος.
ΔΗ. Οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς μὴ καλοῖς βουλεύμασιν
οὐδ' ἐλπὶς ἥτις καὶ θράσος τι προξενεῖ.
ΧΟ. ᾿Αλλ' ἀμφὶ τοῖς σφαλεῖσι μὴ 'ξ ἑκουσίας
ὀργὴ πέπειρα, τῆς σε τυγχάνειν πρέπει.

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ. 1080-1086 (ΙΦΗΣ)

Αλίμονο· γιατί να μη μπορούν οι άνθρωποι να γίνουν δύο φορές νέοι και πάλι δύο φορές γέροι; Αλλά ενώ στο σπίτι, αν δεν πάει καλά κάτι, με μια δεύτερη σκέψη το διορθώνουμε, στη ζωή αυτό δε μπορεί να γίνει. Αν ήμαστε δυο φορές νέοι και γέροι, έχοντας διπλή ζωή μπροστά μας, θα μπορούσε κάποιος να διορθώσει, αν έκανε κάπου λάθος, τα σφάλματά του
οἴμοι· τί δή βροτοῖσιν οὐ ἐστιν τόδε νέους δίς εἶναι καί γέροντας αὖ πάλιν; ἀλλ᾿ ἐν δόμοις ἐν ἤν τι μή καλῶς ἔχῃ, γνώμαισιν ὑστέραισιν ἐξορθούμεθα, αἰῶνα δ᾿ οὐκ ἔξεστιν. εἰ δ᾿ ἦμεν νέοι δίς καί γέροντες, εἰ τις ἐξημάρτανε, διπλοῦ βίου λαχόντες ἐξωρθούμεθ᾿ ἄν

Αισχύλος, Αγαμέμνων, στιχ. 235-238 (χορός)

Η Δίκη σε όσους έπαθαν δίνει τη γνώση· το τι θα γίνει στο μέλλον το μαθαίνεις, μόνο όταν γίνει· δεν μπορείς να το γνωρίζεις από πριν· είναι σαν να κλαις για κάτι πριν αυτό φανερωθεί
Δίκα δέ τοῖς μέν παθοῦσιν μαθεῖν ἐπιρρέπει· τό μέλλον ἐπεί γένοιτ᾿ ἄν κλύοις· πρό χαιρέτω· ἴσον δέ τό προστένειν

Αισχύλος (απόσπασμα αβέβαιο)

και ο πιο σοφός κάνει λάθη
ἁμαρτάνει τοι καί σοφοῦ σοφώτερος

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Ιππόλυτος, στιχ.916-920 (Θησέας)

Άνθρωποι, μάταια κάνετε τόσα λάθη, και από τη μια μεριά διδάσκετε χιλιάδες τέχνες και μηχανεύεστε και βρίσκετε τα πάντα, και από την άλλη, ένα μόνο πράγμα δε γνωρίζετε και δε ζητάτε ακόμη, να διδάσκετε δηλαδή τη φρόνηση σ' αυτούς που δεν έχουν μυαλό;
ὦ πόλλ᾿ ἁμαρτάνοντες ἄνθρωποι μάτην, τί δή τέχνας μέν μυρίας διδάσκετε καί πάντα μηχανᾶσθε κἀξευρίσκετε, ἕν δ᾿ οὐκ ἐπίστασθ᾿ οὐδ᾿ ἐθηράσασθε πω, φρονεῖν διδάσκειν οἷσιν οὐκ ἔνεστι νοῦς;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΗΛΕΚΤΡΑ, στιχ.1084-1085 (Ηλέκτρα)

Τα σφάλματα γίνονται μάθημα για τους καλούς ανθρώπους και τους κάνουν να εξετάζουν τον εαυτό τους
τά γάρ κακά παράδειγμα τοῖς ἐσθλοῖσιν εἴσοψίν τ' ἔχει

ΞΕΝΟΦΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΣΤ΄,3,παρ.10 (Καλλίστρατος)

[caption id="attachment_63" align="alignleft" width="150" caption="ΞΕΝΟΦΩΝ"][/caption]

Γιατί βλέπω ότι από τους ανθρώπους κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Μου φαίνεται μάλιστα πως μερικές φορές οι άνθρωποι γίνονται πλουσιότεροι κάνοντας σφάλματα, πόσο μάλλον αν τιμωρηθούν από τα ίδια τους τα λάθη.

ὁρῶ γάρ τῶν ἀνθρώπων οὐδένα ἀναμάρτητον διατελοῦντα. δοκοῦσι δέ μοι καί εὐπορώτεροι ἐνίοτε γίγνεσθαι ἄνθρωποι ἁμαρτάνοντες, ἄλλως τε καί ἐάν κολασθῶσιν ὑπό τῶν ἁμαρτημάτων