Σοφοκλής, Αίας, στιχ. 648 (Αίας)

Τίποτα δεν είναι απροσδόκητο, αλλά κατακτάται
κοὐκ ἔστ' ἄελπτον οὐδέν, ἀλλ' ἁλίσκεται

Δημοσθένης, Κατά Φιλίππου Β΄, παρ. 4

Σε όσα κάποιος καταναλώνει πολύ χρόνο και καταγίνεται μ’ αυτά, σ’ αυτά υπερτερεί έναντι των άλλων
ἐν οἷς ἑκάτεροι διατρίβετε καὶ περὶ ἃ σπουδάζετε, ταῦτ' ἄμεινον ἑκατέροις ἔχει

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 945 (Ηλέκτρα)

Κοίτα, τίποτε δεν πετυχαίνεται χωρίς κόπο
Ὅρα, πόνου τοι χωρίς οὐδέν εὐτυχεῖ

Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Ταύροις, στιχ. 114-115, 122 (Πυλάδης και Ορέστης)

ΠΥΛ. οι γενναίοι άντρες τολμούν στα δύσκολα, ενώ οι δειλοί δεν αξίζουν τίποτα
ΟΡ. δεν υπάρχει δυσκολία που να φέρνει ενδοιασμό στα γενναίους νέους
ΠΥΛ. τούς πόνους γάρ ἀγαθοί τολμῶσι, δειλοί δ᾿ εἰσίν οὐδέν οὐδαμοῦ...
ΟΡ. μόχθος γάρ οὐδείς τοῖς νέοις σκῆψιν φέρειν

Ηρόδοτος, Ιστορία 7 (ΠΟΛΥΜΝΙΑ), παρ.9 (Μαρδόνιος)

τίποτα δε γίνεται τυχαία, αλλά με προσπάθεια οι άνθρωποι μπορούν να κατακτήσουν τα πάντα
αὐτόματον γάρ οὐδέν, ἀλλ᾿ ἀπό πείρης πάντα ἀνθρώποισι φιλέει γίνεσθαι

Σοφοκλής, Φιλοκτήτης, στιχ.869 (χορός)

η προσπάθεια χωρίς φόβο είναι η πιο καλή
πόνος ὁ μή φοβῶν κράτιστος

Ηρόδοτος, Ιστορία 8 (ΟΥΡΑΝΙΑ) παρ.109 (Θεμιστοκλής)

ἄνδρας ἐς ἀναγκαίην ἀπειληθέντας νενικημένους ἀναμάχεσθαί τε καί ἀναλαμβάνειν τήν προτέρην κακότητα
οι άνθρωποι που χάνουν και απελπίζονται, πολλές φορές περνούν στην αντεπίθεση και επανορθώνουν για την προηγούμενη αποτυχία τους

Αισχύλος (απόσπασμα αβέβαιο)

αγαπά ο θεός αυτόν που προσπαθεί
φιλεῖ δέ τῷ κάμνοντι συσπεύδειν θεός

Αισχύλος (αβέβαιο απόσπασμα)

σ᾿ εκείνον που κοπιάζει χρωστούν οι θεοί μεγάλη δόξα, το τέκνο του μόχθου του
τῷ πονοῦντι δ᾿ ἐκ θεῶν οφείλεται τέκνωμα τοῦ πόνου κλέος

Μένανδρος, Δύσκολος, στιχ. 860-863 (Σώστρατος)

Όποιος έχει μυαλό δεν πρέπει ν' απελπίζεται ποτέ για τίποτα. Γιατί όλα μπορεί να τα πετύχει με φροντίδα και κόπο
οὐδενός χρή πράγματος τόν εὖ φρονοῦνθ᾿ ὅλως ἀπογνῶναι ποτε· ἁλωτά γίνετ᾿ ἐπιμελείαι καί πόνωι ἅπαντ'

Μένανδρος, Δύσκολος, στιχ.830-831 (Γοργίας)

Δε μου είναι ευχάριστο να περνώ καλά με ξένους κόπους, μόνο με δικούς μου
οὐχ ἡδύ μοι εἶναι τρυφαίνειν ἀλλοτρίοις πόνοις δοκεῖ, συλλεξάμενον δ' αὐτόν