Ευριπίδης, Κύκλωψ, στιχ. 316-317 (Κύκλωψ Πολύφημος)

Ο πλούτος, ανθρωπάκο, είναι ο μοναδικός θεός για τους σοφούς κι όλα τ' άλλα είναι φληναφήματα και όμορφα λόγια
ὁ πλοῦτος, ἀνθρωπίσκε, τοῖς σοφοῖς θεός, τά δ᾿ ἄλλα κόμποι καί λόγων εὐμορφίαι

Ευριπίδης, Κύκλωψ, στιχ. 186-187 (χορός)

Μακάρι ποτέ και πουθενά να μην υπήρχε το γένος των γυναικών, παρά μόνο για μένα
μηδαμοῦ γένος ποτέ φῦναι γυναικῶν ὤφελ᾿ -εἰ μή ᾿μοι μόνῳ

Ευριπίδης, Κύκλωψ, στιχ. 495-502 (χορός)

Ευτυχισμένος όποιος ποτισμένος με κρασί γλεντά και μ᾿ αγκαλιά το φίλο του τραγουδά το ευοί ευάν κι έχοντας αρωματίσει τις ξανθές του μπούκλες, γυαλισμένες από το λάδι, και θωπεύοντας στο στρώμα μια εταίρα καλοθρεμμένη λεει: " ποιος την πόρτα θα μου ανοίξει;"
μάκαρ ὅστις εὐιάζει βοτρύων φίλαισι πηγαῖς ἐπί κῶμον ἐκπετασθείς, φίλον ἄνδρ᾿ ὑπαγκαλίζων ἐπί δεμνίοις τε ξανθόν χλιδανῆς ἔχων ἑταίρας μυρόχριστος λιπαρόν βόστρυχον, αὐδᾷ δέ· θύραν τίς οἴξει μοι;

Ευριπίδης, Κύκλωψ, στιχ.168-172 (Σιληνός)

Αυτός που δε νιώθει χαρά πίνοντας είναι τρελός· με το κρασί σηκώνεται και ...τούτο, στήθη χουφτώνεις και το έτοιμο "λιβάδι" χαϊδολογάς, σου ᾿ρχεται να χορέψεις και ξεχνάς τα βάσανά σου
ὡς ὅς γε πίνων μή γέγηθε μαίνεται· ἵν᾿ ἔστι τουτί τ᾿ ὀρθόν ἐξανιστάναι μαστοῦ τε δραγμός καί παρεσκευασμένου ψαῦσαι χερᾶν λειμῶνος ὀρχηστύς θ᾿ ἅμα κακῶν τε λῆστις