Σοφοκλής, Αντιγόνη, στιχ. 705-723 (Αίμονας)

Μην έχεις ένα μόνο τρόπο σκέψης, αυτό που λες εσύ να ‘ναι το σωστό και τίποτα άλλο· γιατί όποιος νομίζει πως αυτός μόνο σκέφτεται σωστά, όποιος πιστεύει πως μόνο αυτός έχει άποψη και ψυχή, αυτοί όταν τους «ανοίξεις» αποδεικνύονται κούφιοι. Αλλά ένας άνθρωπος, ακόμη κι αν είναι σοφός, το να μαθαίνει πολλά δεν είναι ντροπή και να μην «παρατραβάει το σκοινί». Κοίτα στους χείμαρρους  πως σώζουν τα κλωνάρια τους τα δέντρα που λυγίζουν, ενώ αυτά που αντιστέκονται χάνονται. Έτσι και στο πλοίο, όποιος σφίξει τα σχοινιά των πανιών και δεν τα λασκάρει, αναποδογυρίζει το καράβι και ταξιδεύει πλέον ανάποδα. «Δώσε, λοιπόν, τόπο στην οργή» και άλλαξε γνώμη. Κι αν μου επιτρέπεται να πω τη σκέψη μου, αν και νεότερος, πιστεύω πως είναι πολύ ωραίο να γεννηθεί κανείς σοφός γεμάτος γνώσεις· διαφορετικά, αν δε μπορεί να γίνει αυτό, καλό είναι να μαθαίνει κανείς από τους μυαλωμένους  

Μή νυν ἓν ἦθος μοῦνον ἐν σαυτῷ φόρει, ὡς φῂς σύ, κοὐδὲν ἄλλο, τοῦτ' ὀρθῶς ἔχειν· ὅστις γὰρ αὐτὸς ἢ φρονεῖν μόνος δοκεῖ, ἢ γλῶσσαν ἣν οὐκ ἄλλος ἢ ψυχὴν ἔχειν, οὗτοι διαπτυχθέντες ὤφθησαν κενοί. ᾿Αλλ' ἄνδρα, κεἴ τις ᾖ σοφός, τὸ μανθάνειν πόλλ' αἰσχρὸν οὐδὲν καὶ τὸ μὴ τείνειν ἄγαν. ῾Ορᾷς παρὰ ῥείθροισι χειμάρροις ὅσα δένδρων ὑπείκει, κλῶνας ὡς ἐκσῴζεται, τὰ δ' ἀντιτείνοντ' αὐτόπρεμν' ἀπόλλυται. Αὔτως δὲ ναὸς ὅστις ἐγκρατὴς πόδα τείνας ὑπείκει μηδέν, ὑπτίοις κάτω στρέψας τὸ λοιπὸν σέλμασιν ναυτίλλεται. ᾿Αλλ' εἶκε, θυμῷ καὶ μετάστασιν δίδου. Γνώμη γὰρ εἴ τις κἀπ' ἐμοῦ νεωτέρου πρόσεστι, φήμ' ἔγωγε πρεσβεύειν πολὺ φῦναι τὸν ἄνδρα πάντ' ἐπιστήμης πλέων· εἰ δ' οὖν, φιλεῖ γὰρ τοῦτο μὴ ταύτῃ ῥέπειν, καὶ τῶν λεγόντων εὖ καλὸν τὸ μανθάνειν

Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Αυλίδι, στιχ. 924-925 (Αχιλλέας)

Είναι κάποιες φορές γλυκό να μην πολυσκέφτεσαι και άλλες φορές που είναι χρήσιμο να δρας με γνώση
ἔστιν μέν οὖν ἵν᾿ ἡδύ μή λίαν φρονεῖν, ἔστιν δ᾿ χὥπου χρήσιμον γνώμην ἔχειν

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 1047 (Ηλέκτρα)

Δεν υπάρχει χειρότερο από την κακή γνώμη
βουλῆς γάρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς

Σοφοκλής, Ηλέκτρα, στιχ. 1015-1016 (Χρυσόθεμις)

Ούτε από την προνοητικότητα ούτε από τη σοφία του νου υπάρχει μεγαλύτερο κέρδος για τον άνθρωπο
προνοίας οὐδέν ἀνθρώποις ἔφυ, κέρδος λαβεῖν ἄμεινον, οὐδέ νοῦ σοφοῦ

Θουκυδίδης, Ιστορία Β΄, παρ.60 (Περικλής προς Αθηναίους)

Αυτός που γνωρίζει τι πρέπει να γίνει και δεν το αναλύει στους άλλους είναι ίδιος μ᾿ εκείνον που δεν το ξέρει· εκείνος πάλι που τα ᾿χει και τα δύο, αλλά διάκειται αρνητικά απέναντι στη πόλη, όμοια δε θα μιλήσει για το καλό της· αν, από την άλλη, είναι φιλόπατρις, αλλά νικιέται από το χρήμα, τότε τα πάντα θα μπορούσε να πωλήσει για χάρη του
ὅ τε γάρ γνούς καί μή σαφῶς διδάξας ἐν ἴσῳ καί εἰ μή ἐνεθυμήθη· ὅ τε ἔχων αμφότερα, τῇ δέ πόλει δύσνους, οὐκ ἄν ὁμοίως τι οἰκείως φράζοι· προσόντος δέ καί τοῦδε, χρήμασι δέ νικωμένου, τά ξύμπαντα τούτου ἐνός ἄν πωλοῖτο

Αισχύλος, Αγαμέμνων, στιχ. 235-238 (χορός)

Η Δίκη σε όσους έπαθαν δίνει τη γνώση· το τι θα γίνει στο μέλλον το μαθαίνεις, μόνο όταν γίνει· δεν μπορείς να το γνωρίζεις από πριν· είναι σαν να κλαις για κάτι πριν αυτό φανερωθεί
Δίκα δέ τοῖς μέν παθοῦσιν μαθεῖν ἐπιρρέπει· τό μέλλον ἐπεί γένοιτ᾿ ἄν κλύοις· πρό χαιρέτω· ἴσον δέ τό προστένειν

Σοφοκλής, Φιλοκτήτης, στιχ.390-391 (Νεοπτόλεμος)

κι όσοι από τους ανθρώπους δεν πειθαρχούν στα λόγια των δασκάλων τους γίνονται παραβάτες
οἱ δ’ ἀκοσμοῦντες βροτῶν διδασκάλων λόγοισι γίγνονται κακοί

Αισχύλος (απόσπασμα αβέβαιο)

τίποτα δεν ξεχνώ από τις συμβουλές σου, αλλά η φύση μου μ᾿ αναγκάζει να έχω γνώμη
λέληθεν οὐδέν τῶνδέ μ᾿ ὧν σύ νουθετεῖς· γνώμην δ᾿ ἔχοντα μ᾿ ἡ φύσις βιάζεται

Αισχύλος (απόσπασμα αβέβαιο)

είναι καλό κι ο γέρος να μαθαίνει
καλόν δέ καί γέροντα μανθάνειν σοφά

Αισχύλος (απόσπαμα αβέβαιο)

αυτός που γνωρίζει τα χρήσιμα και όχι αυτός που ξέρει πολλά είναι σοφός
ὁ χρήσιμ᾿ εἰδώς, οὐχ ὁ πόλλ᾿ εἰδώς, σοφός

Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμώτης, στιχ.995 (Προμηθέας)

Μα όλα ο χρόνος που γερνά μας τα μαθαίνει
ἀλλ᾽ ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ γηράσκων χρόνος

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Ιππόλυτος, στιχ.916-920 (Θησέας)

Άνθρωποι, μάταια κάνετε τόσα λάθη, και από τη μια μεριά διδάσκετε χιλιάδες τέχνες και μηχανεύεστε και βρίσκετε τα πάντα, και από την άλλη, ένα μόνο πράγμα δε γνωρίζετε και δε ζητάτε ακόμη, να διδάσκετε δηλαδή τη φρόνηση σ' αυτούς που δεν έχουν μυαλό;
ὦ πόλλ᾿ ἁμαρτάνοντες ἄνθρωποι μάτην, τί δή τέχνας μέν μυρίας διδάσκετε καί πάντα μηχανᾶσθε κἀξευρίσκετε, ἕν δ᾿ οὐκ ἐπίστασθ᾿ οὐδ᾿ ἐθηράσασθε πω, φρονεῖν διδάσκειν οἷσιν οὐκ ἔνεστι νοῦς;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΡΗΣΟΣ, στιχ.108-109 (Αινείας)

Κανείς, βέβαια, από τους ανθρώπους δε γεννήθηκε για να τα γνωρίζει όλα.
ἀλλ᾿ οὐ γάρ αὑτός πάντ᾿ ἐπίστασθαι βροτῶν πέφυκεν