Δημοσθένης, Περί των εν Χερρονήσω, παρ. 59

Γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο μεταξύ του να μην υπερασπίζεται κανείς τον εαυτό του και το να μην τον αφήνουν να ζει σε ησυχία
οὐ γὰρ ἄλλο γ' οὐδέν ἐστι μεταξὺ τοῦ μήτ' ἀμύνεσθαι μήτ' ἄγειν ἡσυχίαν ἐᾶσθαι

Δημοσθένης, Περί των εν Χερρονήσω, παρ.11

Εμείς δε μόνο όταν πληροφορηθούμε ότι κάτι συμβαίνει θορυβούμαστε και προετοιμαζόμαστε
ἡμεῖς δ' ἐπειδὰν πυθώμεθά τι γιγνόμενον, τηνικαῦτα θορυβούμεθα καὶ παρασκευαζόμεθα

Δημοσθένης, Κατά Φιλίππου Β΄, παρ. 27

Επειδή τώρα, χωρίς να το καταλάβετε, δεν κάνετε τίποτα, θα υποστείτε τα πάντα· τόσο πολύ υπερισχύουν η εφήμερη ευχαρίστηση και νωθρότητά σας απ’ αυτό που πρόκειται να σας ωφελήσει κάποτε στο μέλλον
ἐκ τοῦ μηδὲν ἤδη ποιῆσαι λήσεθ', ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, πάνθ' ὑπομείναντες• οὕτως ἡ παραυτίχ' ἡδονὴ καὶ ῥᾳστώνη μεῖζον ἰσχύει τοῦ ποθ' ὕστερον συνοίσειν μέλλοντος.

Σοφοκλής, Οιδίπους Τύραννος,στιχ. 110-111 (Κρέων)

γιατί με αγώνες και όχι χωρίς κόπο μεγαλώνει η πατρίδα· όσες, όμως, πόλεις ζουν μες στης ησυχίας τη νέκρα, χάνουν την περηφάνια τους λόγω της δειλίας τους αυτής
ἐν γάρ τοῖς πόνοισιν αὔξεται · αἱ δ᾿ ἥσυχοι σκοτεινά πράσσουσαι πόλεις σκοτεινά καί βλέπουσιν εὐλαβούμεναι

Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, στιχ. 410-412

μην αναβάλλεις ποτέ για αύριο ή μεθαύριο· ποτέ ο χασομέρης δε γεμίζει με αγαθά τ᾿ αμπάρι του ούτε αυτός που είναι αναβλητικός· με δράση προκόβει η δουλειά
μηδ᾿ ἀναβάλλεσθαι ἔς τ᾿ αὔριον ἔς τε ἔνηφιν· οὐ γάρ ἐτωσιοεργός ἀνήρ πίμπλησι καλιήν οὐδ᾿ ἀναβαλλόμενος· μελέτη δέ τό ἔργον ὀφέλλει

Θουκυδίδης, Ιστορία Δ΄ (Παγώνδας, Θηβαίος, Προς Βοιωτούς)

διασφαλίζει κανείς την ελευθερία του έναντι των γειτόνων του μόνο αν είναι έτοιμος ν᾿ αντισταθεί
πρός τε γάρ τούς ἀστυγείτονας πᾶσι τό ἀντίπαλον καί ἐλεύθερον καθίσταται

Θουκυδίδης, Ιστορία Β΄, παρ.63 (Περικλής προς Αθηναίους)

Γιατί η ησυχία δε διασώζεται αν δε συνοδεύεται από αγωνιστικό πνεύμα
τό γάρ ἄπραγμον οὐ σώζεται μή μετά τοῦ δραστηρίου τεταγμένον

Θουκυδίδης, Ιστορία Α΄, παρ.120 (Κορίνθιοι προς Λακεδαιμονίους)

Γιατί και αυτός που διστάζει , επειδή ζει ευχάριστη ζωή, αν αδρανεί, θα χάσει πολύ γρήγορα την ευχαρίστηση που του χαρίζει αυτή του η αδράνεια
ὅ τε γάρ διά τήν ἡδονήν ὀκνῶν τάχιστ᾿ ἄν ἄν ἀφαιρεθείη τῆς ῥαστώνης τό τερπνόν δι ᾿ ὅπερ ὀκνεῖ, εἰ ἡσυχάζοι

Ηρόδοτος, Ιστορία 8 (ΟΥΡΑΝΙΑ) παρ.59 (Θεμιστοκλής)

αυτοί που αργούν να ξεκινήσουν δεν κερδίζουν κανένα έπαθλο
οἱ δέ γε ἐγκαταλειπόμενοι οὐ στεφανοῦνται

Αισχύλος (απόσπασμα αβέβαιο)

γιατί άμα πράξεις, πρέπει και να πάθεις -μόνο αυτός που δεν κάνει κάτι δεν παθαίνει.
δράσαντι γάρ τοι καί παθεῖν ὀφείλεται

Σοφοκλής, Οιδίπους Τύραννος, στιχ.110-111 (Κρέων)

[caption id="attachment_357" align="alignleft" width="120" caption="Σοφοκλής"][/caption] Αυτό που επιδιώκεις μπορείς να το κατακτήσεις, αυτό όμως που αμελείς ξεφεύγει
τό δέ ζητούμενον ἁλωτόν, ἐκφεύγει δέ τἀμελούμενον

Θουκυδίδης, Ιστορία ΣΤ', παρ.18 (Αλκιβιάδης)

Θεωρώ πως μια πόλη που δεν έχει συνηθίσει να μένει αδρανής πολύ γρήγορα θα καταστραφεί αν περιέλθει σε αδράνεια
παράπαν τε γιγνώσκω πόλιν μή ἀπράγμονα τάχιστ᾿ ἄν μοι δοκεῖν ἀπραγμοσύνης μεταβολῇ διαφθαρῆναι

Θουκυδίδης, Ιστορία ΣΤ', παρ.18 (Αλκιβιάδης)

Γιατί τον δυνατό όχι μόνο όταν επιτίθεται τον αντιμετωπίζει κανείς, αλλά και παίρνοντας τα μέτρα του από πριν, για να μη μπορεί να επιτεθεί.
τόν γάρ προύχοντα οὐ μόνον ἐπιόντα τίς ἀμύνεται, ἀλλά καί μή ὅπως ἐπεισι προκαταλαμβάνει