Λυσίας, Υπέρ του Ερατοσθένους φόνου απολογία, 34

όλες οι πόλεις γι' αυτό θεσπίζουν τους νόμους, δηλαδή για όσα πράγματα αμφιβάλλουμε < έχουμε απορίες >, αφού πάμε σ' αυτούς < τους νόμους >, να σκεφτούμε μετά τι πρέπει να κάνουμε
πάσας τάς πόλεις διά τοῦτο τούς νόμους τίθεσθαι, ἵνα περί ὧν ἄν πραγμάτων ἀπορῶμεν, παρά τούτους ἐλθόντες σκεψώμεθα ὅ,τι ἡμῖν ποιητέον ἐστίν

Λυσίας, Υπέρ του Ερατοσθένους φόνου απολογία, 28

οι άδικοι δεν ομολογούν ότι οι εχθροί λένε την αλήθεια, αλλά ψευδόμενοι και με τέτοιες δολοπλοκίες προδιαθέτουν αρνητικά εναντίον αυτών που πράττουν δίκαια αυτούς που τους ακούν
οἱ μή τά δίκαια πράττοντες οὐχ ὁμολογοῦσι τούς ἐχθρούς λέγειν ἀληθῆ, ἀλλ' αὐτοί ψευδόμενοι καί τά τοιαῦτα μηχανώμενοι ὀργάς τοῖς ἀκούουσι κατά τῶν τά δίκαια πραττόντων παρασκευάζουσι

Λυσίας, Υπέρ του Ερατοσθένους φόνου απολογία, 2

Γιατί, γι' αυτό μόνο το αδίκημα (μοιχεία) και στη δημοκρατία και στην ολιγαρχία επιβάλλεται η ίδια τιμωρία στους ασθενέστερους με αυτήν που επιβάλλεται στους δυνατότερους, ώστε ο αδύνατος να τυχαίνει την ίδια μεταχείριση με τον ισχυρό. Έτσι, [..] όλοι οι άνθρωποι αυτήν την προσβολή τη θεωρούν φρικτή
περὶ τούτου γὰρ μόνου τοῦ ἀδικήματος καὶ ἐν δημοκρατίᾳ καὶ ὀλιγαρχίᾳ ἡ αὐτὴ τιμωρία τοῖς ἀσθενεστάτοις πρὸς τοὺς τὰ μέγιστα δυναμένους ἀποδέδοται, ὥστε τὸν χείριστον τῶν αὐτῶν τυγχάνειν τῷ βελτίστῳ· οὕτως, [...] ταύτην τὴν ὕβριν ἅπαντες ἄνθρωποι δεινοτάτην ἡγοῦνται

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 60

για λίγο χρονικό διάστημα θα μπορούσε κάποιος να προσποιηθεί και να κρύψει τον χαρακτήρα του, για εβδομήντα, όμως,  χρόνια κανένας δε θα ξέφευγε ότι είναι πονηρός
ὀλίγον μὲν [οὖν] χρόνον δύναιτ’ ἄν τις πλάσασθαι τὸν τρόπον τὸν αὑτοῦ, ἐν ἑβδομήκοντα δὲ ἔτεσιν οὐδ’ ἂν εἷς λάθοι
πονηρὸς ὤν

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 59

είναι γνώρισμα καλού ανθρώπου να ωφελεί τους φίλους, κι αν ακόμη κανείς δεν πρόκειται να το μάθει
ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ὠφελεῖν τοὺς φίλους, καὶ εἰ μηδεὶς μέλλοι εἴσεσθαι

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 57

Υπάρχουν, επίσης, μερικοί, που εκ των προτέρων ξοδεύουν [...], για να αποκομίσουν διπλάσια (απ' όσα έχουν ξοδέψει), αφού κριθούν άξιοι από σας να γίνουν άρχοντες 
εἰσὶ δέ τινες οἱ προαναλίσκοντες [...] ἵνα ἄρχειν ὑφ’ ὑμῶν ἀξιωθέντες διπλάσια κομίσωνται

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 54

αυτοί λένε την αλήθεια, οι οποίοι, αν και σιωπηλοί σ' όλη τους τη ζωή, παρουσιάζουν τους εαυτούς τους σώφρονες και δίκαιους
τούτοις ἀληθῆ λέγειν, οἵ ἄν καί σιωπῶντες ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ παρέχωσι σώφρονας σφᾶς αὐτούς καί δικαίους

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 53

και οι άριστοι και οι πιο σοφοί θέλουν ν' αλλάζουν γνώμη
καί τούς ἀρίστους καί σοφωτάτους μάλιστα ἐθέλειν μεταγιγνώσκειν 

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 51

εύκολα κάποιοι τολμούν να λένε πως ο τάδε έχει πολλά χρήματα από την εξουσία
ῥαδίως τινές τολμῶσι λέγειν ὡς ὁ δεῖνα ἔχει τάλαντα πολλά ἐκ τῆς ἀρχῆς

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 37

όλοι επιθυμούν να γηροκομούνται από τα παιδιά τους έχοντας δικά τους χρήματα παρά να εξαρτώνται από εκείνα όντας άποροι
βούλονται πάντες ὑπό τῶν παίδων θεραπεύεσθαι ἔχοντες χρήματα μᾶλλον ἤ ἐκείνων δεῖσθαι ἀποροῦντες 

Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το δημόσιον, 6

το χειρότερο απ' όλα είναι η συκοφαντία
πάντων δεινότατόν ἐστι διαβολή

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 18

και οι μεν ισχυροί έχουν τη δυνατότητα να αδικούν όποιους θέλουν χωρίς να φοβούνται ότι θα πάθουν κάτι κακό, ενώ οι ανίσχυροι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτούς που τους αδικούν, ούτε μπορούν να υπερισχύσουν των αδικουμένων, όταν οι ίδιοι θέλουν να αδικούν
καὶ τοῖς μὲν ἰσχυροῖς ἐγχωρεῖ μηδὲν αὐτοῖς πάσχουσιν, οὓς ἂν βουληθῶσιν, ὑβρίζειν, τοῖς δὲ ἀσθενέσιν οὐκ ἔστιν οὔτε ὑβριζομένοις ἀμύνεσθαι τοὺς ὑπάρξαντας οὔτε ὑβρίζειν βουλομένοις περιγίγνεσθαι τῶν ἀδικουμένων

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 17

και οι μεν νέοι θεωρούνται άξιοι συγχωρήσεως από τους μεγαλύτερους, ενώ τους ηλικιωμένους που πέφτουν στα ίδια με τους νέους σφάλματα τους κατηγορούν και οι γέροι και οι νέοι
καὶ οἱ μὲν νέοι συγγνώμης ἀξιοῦνται τυγχάνειν παρὰ τῶν πρεσβυτέρων, τοῖς δὲ πρεσβυτέροις ἐξαμαρτάνουσιν ὁμοίως ἐπιτιμῶσιν ἀμφότεροι

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 17

οι μεν πλούσιοι με τα χρήματά τους  εξαγοράζουν τους δικαστικούς αγώνες, ενώ οι φτωχοί αναγκάζονται να είναι φρόνιμοι εξαιτίας της φτώχεια τους
οἱ μὲν γὰρ πλούσιοι τοῖς χρήμασιν ἐξωνοῦνται τοὺς κινδύνους, οἱ δὲ πένητες ὑπὸ τῆς παρούσης ἀπορίας σωφρονεῖν ἀναγκάζονται

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 16

Δεν είναι λογικό να φέρονται αλαζονικά οι φτωχοί κι αυτοί που στερούνται τα πάντα, αλλά εκείνοι που έχουν πολύ περισσότερα από όσα τους χρειάζονται· ούτε οι αδύνατοι σωματικά, αλλά εκείνοι που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις σωματικές τους δυνάμεις, ούτε εκείνοι οι οποίοι έχουν πλέον γεράσει, αλλά εκείνοι οι οποίοι είναι ακόμη νέοι και με νεανικά μυαλά
οὐ γὰρ <τοὺς> πενομένους καὶ λίαν ἀπόρως διακειμένους ὑβρίζειν εἰκός, ἀλλὰ τοὺς πολλῷ πλείω τῶν ἀναγκαίων κεκτημένους· οὐδὲ τοὺς ἀδυνάτους τοῖς σώμασιν ὄντας, ἀλλὰ τοὺς μάλιστα πιστεύοντας ταῖς αὑτῶν ῥώμαις· οὐδὲ τοὺς ἤδη προβεβηκότας τῇ ἡλικίᾳ, ἀλλὰ τοὺς ἔτι νέους καὶ νέαις ταῖς διανοίαις χρωμένους.

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 10

όλοι όσοι έχουν κάποιο δυστύχημα αυτό ζητούν και ερευνούν, πώς δηλαδή θα υποφέρουν το δυστύχημά τους με όσο το δυνατόν λιγότερη λύπη
πάντας τοὺς ἔχοντάς τι δυστύχημα τοῦτο ζητεῖν καὶ τοῦτο φιλοσοφεῖν, ὅπως ὡς ἀλυπότατα μεταχειριοῦνται τὸ συμβεβηκὸς πάθος

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 3

τα σωματικά ελαττώματα θεραπεύονται μέχρις ενός σημείου με τα προτερήματα της ψυχής
τὰ τοῦ σώματος δυστυχήματα τοῖς τῆς ψυχῆς ἐπιτηδεύμασιν ἰᾶσθαι

Λυσίας, Υπέρ Αδυνάτου, 2

εκείνος που φθονεί, όσους οι άλλοι λυπούνται, από ποίαν κακία νομίζετε ότι ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να απέχει; 
ὅστις τούτοις φθονεῖ οὓς οἱ ἄλλοι ἐλεοῦσι, τίνος ἂν ὑμῖν ὁ τοιοῦτος ἀποσχέσθαι δοκεῖ πονηρίας;