Ησίοδος, Έργα και ημέραι, στιχ.323-324

Όταν το κέρδος εξαπατά το νου του ανθρώπου, αυτός κατακλύζεται από αδιαντροπιά κι αναίδεια
εὖτ᾿ ἄν δή κέρδος νόον ἐξαπατήσῃ ἀνθρώπων, αἰδῶ δέ τ᾿ ἀναδείη κατοπάζῃ

Ευριπίδης, Εκάβη, στιχ.827-828 (Εκάβη)

Ο καλός άντρας πρέπει πάντοτε να υπηρετεί το δίκαιο και να συμπεριφέρεται με σκληρότητα στους κακούς
ἐσθλοῦ γάρ ἀνδρός τῇ δίκῃ θ᾿ ὑπηρετεῖν καί τούς κακούς δρᾶν πανταχοῦ κακῶς ἀεί

Ευριπίδης, Ελένη, στιχ.1030-1031 (χορός)

Κανείς ποτέ δεν ευτύχησε κάνοντας αδικίες, στο δίκαιο βρίσκεται η σωτηρία
οὐδείς ποτ᾿ εὐτύχησεν ἔκδικος γεγώς, ἐν τῷ δικαίῳ δ᾿ ἐλπίδες σωτηρίας

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.312-313 (Αίθρα)

Όταν κάποιος σέβεται τους νόμους, τότε σώζει τις πόλεις από την καταστροφή
τό γάρ τοι συνέχον ἀνθρώπων πόλεις τοῦτ᾿ ἐσθ᾿, ὅταν τίς τούς νόμους σῴζῃ καλῶς

Θουκυδίδης, Ιστορία Γ΄, παρ.84

Η ανθρώπινη φύση που έχει την τάση να αδικεί κάνει αδικίες ακόμη κι όταν ισχύουν οι νόμοι
ἡ ἀνθρωπεία φύσις, εἰωθυῖα καί παρά τούς νόμους ἀδικεῖν

Θουκυδίδης, Ιστορία Γ΄, παρ.65 (Θηβαίοι προς Λακεδαιμονίους)

Όσοι οδηγούν κάποιους στην παρανομία, παρανομούν περισσότερο απ᾿ αυτούς που τους ακολουθούν
οἱ γάρ ἄγοντες παρανομοῦσι μᾶλλον τῶν ἑπομένων

Θουκυδίδης, Ιστορία Γ΄, παρ.45 (Κλέων)

Με λίγα λόγια, είναι αδύνατο -και όποιος πιστεύει το αντίθετο είναι πολύ ανόητος - η ανθρώπινη φύση, όταν κυριαρχείται από το πάθος να κάνει κάτι, να συγκρατηθεί λόγω της αυστηρότητας των νόμων ή κάποιο άλλο φόβο
ἁπλῶς τε ἀδύνατον καί πολλῆς εὐηθίας, ὅστις οἴεται τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ὁρμωμένης προθύμως τι πρᾶξαι ἀποτροπήν τινα ἔχειν ἤ νόμων ἰσχύι ἤ ἄλλῳ τῳ δεινῷ

Θουκυδίδης, Ιστορία Γ΄, παρ.40 (Κλέων)

τη συγγνώμη την αξίζει μόνο αυτό που γίνεται ακούσια
ξύγγνωμον δ᾿ ἐστί τό ἀκούσιον

Θουκυδίδης, Ιστορία Γ΄, παρ.37 (Κλέων)

Ισχυρότερη είναι η πόλη που έχει χειρότερους νόμους, αλλά απαραβίαστους, απ΄ αυτή που έχει καλούς νόμους, αλλά χωρίς κύρος
χείροσι νόμοις ἀκινήτοις χρωμένη πόλις κρείσσων ἐστίν ἤ καλῶς ἔχουσιν ἀκύροις

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.463-464 (χορός)

Αλίμονο· πόσο ξιπάζονται οι κακοί όταν τους βοηθά η τύχη, πιστεύοντας αλλαζονικά πως θα ευτυχούν για πάντα
φεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῷ καλῶς, ὑβρίζουσ' ὡς ἀεί πράξοντες εὖ

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.269-270 (χορός)

Δεν είναι δυνατό να υπάρχει ευτυχία στους ανθρώπους μέχρι το τέλος της ζωής τους
τῶν γάρ ἐν βροτοῖς οὐκ ἐστιν οὐδέν διά τέλους εὐδαιμονοῦν

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.196-200 (Θησέας)

Γιατί είπε κάποιος πως οι συμφορές είναι στους θνητούς περισσότερες από τις ευτυχίες· εγώ, όμως, έχω αντίθετη γνώμη, περισσότερες είναι οι χαρές από τις λύπες στους ανθρώπους· αλλιώς, θα ήμαστε όλοι αφανισμένοι.
ἔλεξε γάρ τίς ὡς τά χείρονα πλείω βροτοῖσιν ἐστι τῶν ἀμεινόνων· ἐγώ δέ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω, πλείω τά χρηστά τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς· εἰ μή γάρ ἦν τόδ' οὐκ ἄν ἦμεν ἐν φάει

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ.179 (Άδραστος)

Όταν κάποιοι είναι ευτυχισμένοι πρέπει να φοβούνται τη δυστυχία
τά τ' οἰκτρά τούς μή δυστυχεῖς δεδοικέναι

Θουκυδίδης, Ιστορία Β΄, παρ.64 (Περικλής)

Γιατί τα πάντα από τη φύση τους έχουν ακμή και παρακμή
πάντα γάρ πέφυκε καί ἐλασσοῦσθαι

Αριστοφάνης, Λυσιστράτη, στιχ.489 (Πρόβουλος-Λυσιστράτη)

ΠΡ. Ώστε για το χρήμα πολεμάμε;
ΛΥ. Για όλα τα κακά η αιτία είναι εκείνο
ΠΡ. Διά τἀργύριον πολεμοῦμεν γάρ;
ΛΥ. Καί τἄλλα γε πάντ' ἐκυκήθη

Αριστοφάνης, Θεσμοφοριάζουσες, στιχ.176-177 (στίχοι από την τραγωδία του Ευριπίδη "Αίολος")

"Σοφός θεωρείται εκείνος που μπορεί να λέει πολλά και ωραία με λίγα λόγια"
" σοφοῦ πρός ἀνδρός, ὅστις ἐν βραχεῖ πολλούς καλῶς οἷός τε συντέμνειν λόγους "

Αριστοφάνης, Θεσμοφοριάζουσες, στιχ.155-156 (Αγάθωνας)

Όσα, όμως, δεν τα έχουμε αποκτήσει, αυτά ήδη η μίμηση τα βρίσκει
Ἅ δ' οὐ κεκτήμεθα, μίμησις ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται

Ευριπίδης, Ικέτιδες, στιχ. 419-420 (Κήρυκας)

Γιατί ο χρόνος και όχι η βιασύνη δίνει την καλύτερη μάθηση
ὁ γάρ χρόνος μάθησιν ἀντί τοῦ τάχους κρείσσω δίδωσι

Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Αυλίδι, στιχ.17-19 (Αγαμέμνων)

Ζηλεύω από τους ανθρώπους αυτόν που πέρασε τη ζωή του χωρίς κίνδυνο, άγνωστος και άδοξος· δε ζηλεύω καθόλου τους άρχοντες, αυτούς που ζουν με τιμές.
ζηλῶ δ' ἀνδρῶν ὅς ἀκίνδυνον βίον, ἐξεπέρασ' ἀγνώς ἀκλεής· τούς δ' ἐν τιμαῖς ἧσσον τιμῶ

Αριστοφάνης, Θεσμοφοριάζουσες, στιχ.527-530 (χορός)

Την παλιά παροιμία επαινώ· πρέπει να προσέχεις κάτω από κάθε πέτρα μη σε δαγκώσει κάποιος ρήτορας - πολιτικός
Τήν παροιμίαν δ' ἐπαινῶ τήν παλαίαν· ὑπό λίθῳ παντί που χρή μή δάκῃ ῥήτωρ ἀθρεῖν